ABC fizyki budowli

Rozkład wilgoci w przegrodzie

Każda przegroda posiada w swoim wnętrzu jakąś zawartość wilgoci (w postaci cieczy lub pary wodnej). Ilość wilgoci nie jest stała, a ulega ciągłym zmianom spowodowanym zmiennymi parametrami powietrza zewnętrznego i wewnętrznego, jak i zmiennym działaniom człowieka podczas eksploatacji obiektu. W warunkach rzeczywistych przegroda podlega różnym (często przeciwstawnym) procesom: jedne warstwy wysychają, inne w tym samym czasie zwiększają swoją wilgotność.

Znajomość rozkładu wilgoci w przegrodach zewnętrznych (ściany, stropodachy, dachy, podłogi) w ciągu powtarzalnego okresu czasu (np. dwa lata lub dłużej), pozwala poprawnie ocenić stan cieplno-wilgotnościowy tych przegród - a szczególnie bilans zawartej w nich wilgoci.

Prawidłowo skonstruowana przegroda nie powinna powodować skraplania się pary wodnej ani w jej wnętrzu, ani na powierzchniach. Jeżeli jednak podczas projektowania przegrody nie da się uniknąć kondensacji pary wodnej, należy tak dobrać rodzaj i grubość materiałów przegrody, aby skropliny powstałe w okresie zimy zdołały w całości odparować w okresie najbliższego lata. Należy przy tym dążyć do zminimalizowania ilości skroplin w każdej warstwie przegrody.

patrz także: wilgoć sorpcyjna wilgoć kapilarna wysychanie materiałów budowlanych wilgoć w materiałach budowlanych kapilary dyfuzja pary wodnej hydrofobowość

materiały do pobrania:Rozszerzone materiały tylko dla nabywców książek z serii "Sekrety..." zaloguj się