porady i konsultacje budowlane
Strona wykorzystuje cookies w celach statystycznych oraz poprawnego działania serwisu.
Zapoznałem się z Regulaminem Serwisu BDB.
projektuj i buduj bez błędów!

historie i przypadki budowlane z życia wzięte

© All rights reserved. Zawartość działu chroniona jest prawem autorskim. Zabrania się kopiowania, powielania lub rozpowszechniania zawartości w jakiejkolwiek postaci, części lub całości. 

Wpisz nieodmienialną część szukanej frazy, np. "ław",
a będą wyświetlone wyniki zawierające wszystkie odmiany:
ław, ławą, ławami, ławy, ława, ławie itd.
 

ilość tematów: 2
Jerzy Bogdan Zembrowski

dział 709
temat nr 008

Fatalne ocieplenie ścian parteru plebanii


Na elewacji plebanii po dwóch latach od ocieplenia ścian zaczęły pojawiać się pierwsze spękania w narożach okien i drzwi oraz przebarwienia i pleśń w kolorze zielonkawym i szarym - szczególnie intensywne w północnej części budynku (fot. 1 i 2). W strefie tuż nad cokołem na elewacji pojawiły się silne zielone naloty glonów (fot. 3), zaś na całej wysokości parteru widać było wyraźne ślady po wypływającym ze ścian kondensacie pary wodnej - w kolorze szarym i zielonym. Wszystko to nie tylko poważnie szpeciło elewację, ale dostarczało problemów. We wszystkich pomieszczeniach piętra (część mieszkalna) zimą występowało wyraźne ochłodzenie powietrza w stosunku do pomieszczeń parteru, co powodowało zbyt duże straty ciepła oraz zawyżało rachunki za olej opałowy.

Pleśń i spękania na elewacji.
Jerzy Zembrowski
cały tekst

patrz także: analizy cieplno-wilgotnościowe błędy wykonawcze fizyka budowli elewacje obiekty zabytkowe ocieplenia renowacje ruch ciepła i wilgoci zagrzybienia

Jerzy Bogdan Zembrowski

dział 709
temat nr 007

Problemy z fundamentem zabytkowej plebanii


Piętrowy murowany budynek plebanii obok kościoła i klasztoru Dominikanów - zbudowa­nych w roku 1756 - uległ w ro­ku 1992 poważnemu pożarowi. Spaliło się piętro i dach. W latach 1993 - 1994 plebanię odbudowano, tj. wykonano nową więźbę dachową oraz wymurowano no­we ściany piętra. Niestety, odbudowa piętra nie została dopasowana do zabyt­kowego charakteru budynku - nie było to więc odtworzenie konstrukcji ścian pierwotnie ceglanych, a wręcz przeciwnie. Za namową lokalnego wykonawcy, zastosowano następujący układ warstw (licząc od wewnątrz): bloczki silikatowe grubości 25 cm, styropian FS-15 (obecnie EPS-70) gru­bości 8 cm, bloczki silikatowe grubości 12 cm. W roku 1998 z inicjatywy lokalnego wykonawcy budynek został dodatkowo ocieplony metodą lekką-mokrą - w części parterowej styropianem FS-15 grubości 6 cm, a w ościeżach okien styropianem grubości 3 cm. Ocieplenie ościeży powtórzono także i na piętrze, po czym ściany ple­banii pokryto akrylowym tynkiem cienkowarstwowym o strukturze kornika 2 mm. Fundament zbudowany był z polnego kamienia ciosanego z wtrąceniami z cegły ceramicznej ręcznie formowanej - murowanych na zaprawie wapiennej. Wykonawca wpadł na "genialny" pomysł, który zrealizowano, tj. fundament oklejono styropianem grubości 5-8 cm, który pokryto warstwą szpachlowaną i naniesiono akrylową wy­prawę mozaikową w kolorze ciemnobrązowym.


Popękany tynk mozaikowy na cokole.
Jerzy Zembrowski
cały tekst

patrz także: błędy projektowe błędy wykonawcze ekspertyzy elewacje fizyka budowli fundamenty iniekcje spajające kamień naturalny nadproża obiekty sakralne obiekty zabytkowe renowacje


2007-2019 Wszystkie prawa zastrzeżone. All rights reserved.